MAŁE WARSZKOWO

MOJE MAŁE WARSZKOWO

Od marzeń do stworzenia i zaczarowania mojego miejsca na Kaszubach. Tu żyję jak  śnię: samotnie.

 

Ziutek
ROK POWSTANIA

1989

REMONT DOMU

2015-2018

ROK PRZEKAZANIA

2022

SULĘCZYNO

Sulęczyno – duża kaszubska wieś letniskowa w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie kartuskim, w gminie Sulęczyno na Pojezierzu Kaszubskim, nad rzeką Słupią.

TU SPOTYKAM SIĘ Z SOBĄ

MOJE MAŁE WARSZKOWO

Kiedy podróżowałem z kolegami „stopem” po Kaszubach, Warmii, rzadziej po Mazurach, bardzo ciekawiły mnie prywatne domy nad jeziorami. Widząc coś ładnego, starałem się wyobrazić siebie w takim miejscu. Z czasem, przerodziło się to w obsesję, taki rodzaj…opętania. Gdy poszedłem na morze, i zaczynałem zarabiać  „pieniądze”, to to marzenie, jeszcze bardziej utrwalało się w moich myślach. Marzyłem o domu samotnym, na odludziu, koniecznie w lesie i blisko jeziora. Jak najdalej od ludzi. I dzisiaj najlepiej czuję się sam. Świadomy  wybór, to nie  zrządzenie losu, To moja decyzja na życie. To efekt odczuwanego zagrożenia.

  • TU JESTEM U SIEBIE

    1

    Wycieram ręce w koszule i spodnie...jestem u siebie, pije kawę o 3 w nocy, jestem u siebie. Wytrzymuję z Ziutkiem cały dzień sam na sam! Bo jestem u siebie.

  • SPOKÓJ I ANIELSKA CISZA

    2

    To tu poszukuję tego, czego nigdy nie miałem.

  • ZAPACHY ŻYCIA

    3

    Czy znasz zapach ciszy i bezpieczeństwa !?

  • KRWIOPIJCY!

    4

    Sam na sam z moimi wnukami. Jedyną moją rolą tu, jest bycie Dziadkiem. Nieprawdopodobna biskość między nami. Jest nam tu cudownie dobrze.

Historia powstania domu na Kaszubach.

Dzień Polskiej Flagi, na Kaszubach.

W połowie lat 80, postanowiłem skorzystać z okazji, i zatrudniłem się, jako dyspozytor w Bazie Transportu, P.L.O. Miałem pod sobą, ok. 60 ciągników siodłowych,(100kierowców) przystosowanych do przewozu kontenerów. Kursy po całej Europie. Chciałem  odpocząć, od biznesu, uspokoić nerwy no i „pobyć” w domu! .Teraz pracuję  od 8 do 15, i o to mi chodziło. Jestem w domu. Dlaczego wspominam o tym? Ano dlatego, że kierowcy tych tirów, pomogli mi w „załatwieniu” tego letniego domu. Wtedy wszystko się załatwiało, nie kupowało, załatwiało! Dałem łapówkę i dom w Kościerzynie, był do odbioru, wraz z ekipą składającą chałupę! Dom jest w połowie drewniany. W zamian kierowcy jeździli, gdzie chcieli i kiedy chcieli. Szwagier jednego z nich pracował w zakładach produkujących takie domy.

24 marca 1989 roku, kupiłem działkę, od Stanisława Hincy.

Za działkę o wielkości 726m zapłaciłem 726 000zł. Działki były trzy, mniej więcej o równej wielkości.

W roku 1989 po następnych reformach i hiperinflacji dolar poszedł skokowo do góry. Na początku 1989 roku kosztował jeszcze kilkaset zł, w lecie doszedł do 3000 zł, a na jesieni (październik) dobił do rekordowej wysokości 14000 zł. Wygląda na , że za 1metr ziemi płaciłem ok. o,5 dolara. Po kilku miesiącach, Urząd Skarbowy, nie dał wiary tej kwocie i dowalił mi domiar. Jaki już nie pamiętam.

Travel

Time has changed

POWOLI  I SPOKOJNIE, PO KASZUBSKU

Odtwórz wideo
ZAPRASZAM: ZOBACZ VIDEO!

Małe Warszkowo ciąg dalszy..

KWIATY CZARNEGO BZU NA SOK,(MOI KRWIOPIJCY GO UWIELBIAJĄ) I POKRZYWA DLA SENIORA(TEŻ SOK).

Historia kupna działki: pracując w bazie transportu, usłyszałem pewnego razu, jak moi kierowcy rozmawiają o działkach letniskowych na Kaszubach! Jak rażony prądem wyskoczyłem z za biurka, panowie gdzie są te działki!? Od słowa do słowa, otrzymałem propozycje pojechania i zobaczenia działek. Na miejscu, gdy koledzy oglądali ziemię, ja odszedłem na bok zobaczyć pole obsiane oziminą, którego część otoczona była z trzech stron lasem. Jezioro w dole w odległości ok. 300metrów. Stałem jak zauroczony. Gdyby tak wyciąć, właśnie ten kawałek, na „oko”, jakieś 2500 merów! Tylko jak to zrobić? Pomarzyć dobra rzecz. Wróciłem do towarzystwa i Wróciliśmy do „pracy”, do bazy. Opowiedziałem o wszystkim Halince,  postanowiliśmy w nadchodzącą niedzielę pojechać tam jeszcze raz. Jest niedziela jedziemy całą rodzinką oglądać działki. Dokładnie TĄ działkę. Gdy wjeżdżamy do wioski widzimy idącego poboczem człowieka, ubranego „na bojowo” i w kaloszach, słowem tutejszy. Zatrzymuję malucha i pytam: panie gdzie tu mieszka Stefan(nazwisko prawdziwe), ów Stefan był właścicielem oglądanych wcześniej działek. A co pan od niego chce? Pyta Kaszub, podobno ma działki na sprzedaż, odpowiadam. Ja też mam działki, które mogę sprzedać! Wsiadaj Pan mówię zobaczymy! Wyobraźcie sobie zajechaliśmy na moje pole!!! Panie, pytam, a czy można by kupić tylko ten kawałek otoczony lasem? Można, a dlaczego nie! Można. Tylko nie wiem, czy gmina pozwoli panu to kupić? To mnie zastrzelił. No nic, widzieliśmy, pogadaliśmy a ja wiedziałem, że tej nocy długo nie zasnę. W poniedziałek rano jestem w pracy. Znajomemu kierowcy opowiadam, co, jak i gdzie. Józek ja ci to załatwię. Dowiedz się tylko dokładnie o co chodzi, bym wiedział jak z nimi w Sulęczynie gadać! Pojechał i załatwił! Jedź i kupuj, wszystko załatwione! I tak było. Krzysztof jeździł gdzie chciał i kiedy chciał. A i do pracy chodził jak chciał. TAK BYŁO. Kiedy przyszło do kupna ziemi, gmina kazała podzielić ten kawałek ziemi na trzy działki! Dlaczego? Ano dlatego, że za komuny działka powyżej 2000m. Dla jednego właściciela to, fanaberia i  coś niemożliwego! Jednym słowem: działki i dom kupiłem za „ŁAPÓWKI”, jakie dostałem od kierowców za dobre kursy!. Gdy przeszedłem po dwóch latach do załóg pływających, to już na pierwszej wizycie u mustrującego musiałem dać 100 dolarów. Teraz, to ja płaciłem za „dobre” statki, oczywiście tylko po Bałtyku! Niestety nie tylko.

Mógłbym opisywać tak jeszcze długo! 2020.05.

To jest nagłówek

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Ut elit tellus, luctus nec ullamcorper mattis, pulvinar dapibus leo.

Moja wędzarnia

Tradycją jest u Borowczyków samodzielny wyrób wędlin! Niedawno dowiedziałem się, że Adam BOROWCZYK, też zaczyna stawiać pierwsze kroki u zadymiaczy!

Kiełbasa Kaszubska

Szczerze przyznać muszę, za każdym razem „wychodzi inna”, co raz to lepsza!!! Brawo JA. Halince smakuje.

Moje pierwsze pomidory

Ogród w skrzyniach. Flance(sadzonki) pomidorów i innych warzyw kupowałem w Sierakowicach na rynku.

Jedyne takie miejsce

Wszyscy doskonale tu się bawimy, od wielu lat. Pomysł na ten kawałek ziemi, to dobrodziejstwo dla wszystkich..

cygaro blog
Często właśnie to tu siadam i wspominam!
Jeszcze kilka słów....

Dom stawiało pięć osób w pięć dni!

Przyjechali w pięć osób, Każdy wiedział co ma robić, i dom rósł błyskawicznie. Ja codziennie „rozwijałem przez pola 500 metrów elektrycznego kabla, aby zabezpieczyć fachowcom prąd, na budowie! Wieczorem kabel zwijałem jeżdżąc maluchem po miedzach. Ale prawdę „powiedziawszy”, 90 procent domu postawili bez prądu! W dzień pracowali, wieczorem pili. Ja wieczory spędzałem w domu, do którego wracałem grubo po północy. Koło południa wracałem na budowę. Z domu do domu mam, ok.75km. Razy dwa to 150. A benzyna na kartki, ale od czego są koledzy. Drewniany dom postawili na wymurowanym garażu, z bramą i oknami. Stolarka z Olsztyna. po tygodniu dom postawili, wiechę popiliśmy kilkoma butelkami Wyborowej, fachowcy, Tatuś i ja. Na drugi dzień obudziłem się z kantówką pod głową!

Ekipa po wypłacie wróciła do Kościerzyny, a ja zostałem sam. Wspaniałego uczucia, nie znanego mi wcześniej doświadczyłem w tamtej chwili. Tylko ja i mój wyśniony  dom. Wszystkie  ściany wykonane z boazerii, należało przeszlifować i przygotować do malowania. Dzielnie pomagał mi Tatuś. Boazerię czyściliśmy szkłem ze zbitych żarówek!? Czemu? a niby skąd papier ścierny? w sklepach nie było! Uczyłem się teraz jak trzymać młotek i piłę. Poznawałem wszystko od podstaw, a że bardzo tego chciałem z biegiem czasu z lepszym, lub gorszym skutkiem podołałem.
Początki były iście spartańskie, chodziliśmy rano i wieczorem myć się do jeziora, a wracając przynosiliśmy wodę w wiadrach do domu. Gotowanie na kuchence gazowej(turystycznej), prąd założono  w roku następnym. Rok później pod dom gospodarz podstawiał nam beczkowóz z wodą! Kanalizację zrobiłem po kilku miesiącach, wykopałem szambo, zamontowałem sedes. I dopiero po trzech latach od postawienia domu zleciłem wykopanie studni głębinowej. Trzy osoby kopały i wierciły studnię, przez blisko miesiąc. Dzisiaj studnia ma 74 metry głębokości,  pompa zawieszona jest na głębokości 35 metrów. Możecie nie wierzyć, ale ta woda ma wspaniały smak, no i mamy jej pod dostatkiem i to tylko dla siebie. Teraz hydraulik mógł zamontować hydrofor, i rozprowadził wodę po całym domu. Koszt wykopania takiej studni to 800 dolarów. Wszystkie potrzebne akcesoria do rozprowadzenia wody miałem ze stoczni, gdzie skrzętnie gromadziłem wszystko co potrzebowałem na działce. Nawet łóżka, kratki ściekowe z nierdzewnej stali,  zrobiono mi w stoczniowej stolarni. Wszystko to za alkohol i kawę!

BRAMA ZA PÓŁ LITRA!!! Widoczne płyty wjazdowe zrobiłem sam! Są do dzisiaj.

Wannę na działkę 170cm. przywiozłem z Pucka! To był początek lat 90-tych! Naprawdę w sklepach nie było niczego i najlepsze zakupy robiliśmy jeżdżąc po kaszubskich wioskach, jedynie tu można było jeszcze coś „wykopać”, kanapę i fotele wiozłem na bagażniku malucha z Gościcina za Wejherowem!!! Samobójstwo. W Gdyni bagażnik odmówił posłuszeństwa(rozsypał się), i zmuszony byłem zawieść to bagażówką z postoju. Któregoś roku na naszym osiedlu w Gdyni, zakładano wodę do osiedlowych garaży, no to Ziutek „załatwił 6 rur ocynkowanych 5 metrowych z których zrobili mi Kaszubi zadaszony wjazd na działkę, zrobili za darmo, bo..za usługę zapłaciłem elektrodami do spawania a te z kolei miałem ze stoczni za butelkę wódki!
Bejcę do malowania domu(palisander), kupowałem w Pewexie. Wszystkie lakiery do malowania boazerii i podłóg załatwili mi kierowcy, żona jednego z nich pracowała w spółdzielni mieszkaniowej jako magazynier i miała dostęp do takich materiałów. Cement i wapno nie do dostania w sklepie, na działkę zawieźli mi kierowcy z własnych budowanych domów! Dach blacha ocynkowana, zorganizowała Halinka w firmie w której pracowała. Ja tą blachę „dałem do trapezowania w Rumii i po dziesięć arkuszy woziłem na działkę, a było tego około setki. Wcześniej zjeździłem całe Kaszuby, żeby dostać choć eternit. Za dużo chciałem! Jako ciekawostkę powiem, że za jednego dolara w tym czasie można było kupić 100 cegieł!!!

Pamiętam, książka w dłoni to: Ojcowie i Dzieci Turgieniewa, książka którą czytał nam Tatuś w Sławnie. Kiedyś znalazłem ją w Rumii i zabrałem. Mam ją do dzisiaj!

,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,

BOROWCZYK FRANCISZEK

BOROWCZYK FRANCISZEK

NOWY WŁAŚCICIEL

20 Czerwca 2022 roku, przekazałem notarialnie, na ręce syna Michała BOROWCZYK, prawo własności działki, z zastrzeżeniem, że przekaże to prawo swojemu synowi Franciszkowi BOROWCZYK, z dniem ukończenia przez Franka 18 lat! Wchodzi zmiana pokoleniowa, do WARSZKOWA. Kiedy powiedziałem o tej decyzji Michałowi, to rozżalonym i poirytowanym głosem odpowiedział: Ja odmawiam sobie wszystkiego i jeszcze będę musiał zapłacić podatek od spadku!?? A jest bardzo dobrze zarabiającym ojcem Franka. Bardzo przykro mi się zrobiło..ten ton w jakim zwracał się do mnie. Zgroza.